Cántigas da Terra

“Maneo de pandeiro de Fontenla”
(Disco: Punteiro, 2004)

Este disco do coro coruñés Cántigas da Terra inclúe varias cancións legadas ao seu arquivo polo crego de Cesullas, Saturnino Cuíñas Lois.

Entre elas destacan:

• “Maneo de Trabazo” (Pontevedra), recollido por Cuíñas no ano 1910 e doado en 1928, antes de ser crego en Cabana.
• “Foliada de Aguasantas” (Pontevedra), estreada pola coral no ano 1946.
• “Maneo de pandeiro de Fontenla”, partitura número 69 do arquivo de Cántigas da Terra, recollida en Fontenla (Cesullas, Cabana de Bergantiños).

A letra do maneo de pandeiro é a seguinte:

? Maneo de pandeiro de Fontenla

¡Que ben baila, que ben baila
o da chaquetiña longa,
aínda bailaba millore
se a tivera redonda!

Rapaza que vas ó río a lavar
non boures na roupa
que a podes rachar.

(Retrouso)
Estrela clara do ceo
dáme a túa claridade
que quero seguirlle os pasos
ó meu amor que se vaie.

¡Que demo de merlo mouro!
¡Onde foi poñe-lo niño!
Cuberto con unhas pólas
no medio dun carballiño.

Donaire e Torás – Cantos vellos para rapaces novos

“Punteada e Xota de Folgoso”
(Disco: Runa Records, 2001)

O lugar de Folgoso, pertencente ás parroquias interiores de Cabana de Bergantiños, conserva unha rica tradición musical. Un instrumento tan humilde como a pandeireta servía para xuntar a homes e mulleres da contorna para tocar e bailar.

Nesta punteada (muiñeira) e xota combínanse dous xeitos de tocar:

• o estilo máis antigo, co puño pechado,
• e o tocar roscado, propio das pandeireteiras máis novas.

? Punteada de Folgoso

Muiñeira da ribeira,
muiñeira ribeirana,
muiñeira da ribeira
tócoche de mala gana.

Se canto, dinme que canto;
se lloro, dinme que lloro;
se me ven falar contigo,
dinme que si me namoro.

El corazón de mi amante
dicen que lo tengo yo;
que lo tengo si es cierto,
pero de mi amante no.

Como quieres que me valla
contigo a la alameda,
si soy casado y no puedo
olvidar a mi morena.

? Xota de Folgoso

E vira e vira e volve a virar,
a volta da vira é mala de dar.

Eu pidinllo a unha nena,
ela díxome primeiro:
esta semana non podo,
que teño que ir ó Ribeiro.

E vira e vira, se non viro eu;
teu pai é meu sogro,
teu amor son eu.

As miñas mans son de prata,
heinas de saber dourar;
saben tocar o pandeiro,
mellor saben traballar.

E vai de rondiña
e vai de ronda;
e vai de rondiña
para ti, Jusé.